Hieny

Aktywność hien przypada na porę nocną, chociaż można je również zobaczyć podczas dnia. Z reguły dnie spędzają na odpoczynku w swoich kryjówkach, którymi z reguły są powiększone nory innych zwierząt czy miejsca wśród skał. Są to zwierzęta terytorialne, co oznacza iż zajmują dobrze przez siebie strzeżony i oznaczony obszar obok nory, oraz większy rejon polowań. Jakkolwiek rejon obok nory jest z reguły niewielki, to obszar polowań bywa często uzależniony od ilości pokarmu.
Oznaczanie granic przez hieny odbywa się za pomocą wydzielin moczu i kału.
Najlepiej rozwiniętymi gruczołami o najwyraźniejszym zapachu może pochwalić się hiena brunatna, która zostawia na trawie wydzielinę najpierw biała a później czarną. Za najbardziej towarzyską z hien, uchodzi hiena cętkowana, żyjąc w dużych grupach, mogących liczyć nawet 80 jednostek, podczas gdy najczęściej spotykanymi grupami są złożone około z 15 osobników.
Co ciekawe, dominującymi osobnikami są większe samice, co rzadko zdarza się wśród zwierząt mięsożernych. Hieny mają swój oryginalny sposób powitania, każda unosi do góry jedną nogę, aby drugi mógł powąchać jego genitalia, dodatkowo utrzymują ze sobą kontakt za pomocą odgłosów i dźwięków, z których tylko część jest słyszalna dla człowieka.
Każdy z osobników ma swój charakterystyczny głos, który jest słyszalny na z odległości kilku kilometrów, to właśnie chichot hieny cętkowanej sprawił iż została nazwana śmiejącą się hieną.
Hiena brunatna jest bardziej typem samotnika, jednak prowadzi życie w swoistej rodzinie, dzieląc terytorium z kilkoma kolegami.